Anasayfa » Etiket Arşivi: amasra

Etiket Arşivi: amasra

Bartın Kitap Fuarı, 21. Kez Kapılarını Kitapseverlere Açıyor

Bartın Belediyesi tarafından 1997 yılından bu yana gelenekselleşmiş olan Bartın Kitap Fuarı, bu yıl da kapılarını kitapseverlere açıyor. “Bartın Belediyesi’nin 21. kez ateşleyeceği kültür meşalesi, birbirinden değerli söyleşi konukları, sanatçılar ve yayın evlerinin katılımıyla Bartın’da yaşayanları kültürel etkinliklerle buluşturacak. Vatandaşlar, fuarda geçekleşecek olan imza günlerinde ve söyleşi programlarında yazarlarla bir araya gelecek. Fuar etkinlikleri kapsamında düzenlenen Hasan Bayrı Şiir Yarışması’nda ...

Devamını Oku »

Ekim Pırıltısı (2. Bölüm)

Üstteki hikâyenin devamı: Başımıza ilk defa gelen her olayı, genellikle benzer tepkiler ve mimiklerle karşılarız. İnşaatın tepesinden aşağıya doğru süzülürken, mahalle arasında çıkan kavgada karnıma aldığım bıçak darbesindeki dehşeti yaşıyordum. Başıma gelen her şeyi dehşetle karşıladım bu zamana kadar. Ama bu sefer dehşetin yanında, derin bir rahatlama da vardı. İnsan bu kadar zıt duyguları nasıl bir arada yaşayabilir bilemiyorum. İçinde ...

Devamını Oku »

Eylül Esintisi (1. Bölüm)

Kapı her açıldığında, içeriye istisnasız sinekler doluşuyordu. Henüz yeni gelmiştim. Bakkala olan borcumun epey kabardığını öğrenişim ve bu nedenle sigarasız kalışımı bu mahalle arasındaki ufacık kahvehanede kutluyordum. Bu yıkılış, sabah küflü ekmeğe eşlik eden bayat kahvenin ıstırabında tamamladığım kahvaltımın gebe olduğu hüsranın bir yansıması olsa gerekti. Beterin beterinde bir yerlerde, kovulacağım bir kahvehanenin ücretsiz sunduğu gazetelerin iş ilanlarında kayboluyordum. Ama ...

Devamını Oku »

Çığırından çıkan bir çağ…

Nefesimi tutup geçtiğim her an, koşup düşerek atlattığım her gün ve bir takım insani aldanışlar, çırpınışlar, son buluşlar… Geriye dönüp bakınca, aklımda kalan yaşam özetim… ‘Neden böyle?’ ve ‘Neden böyleyim?’ soruları, varoluşumdan bu güne dek sormaktan vazgeçemediğim favori iki soru olma özelliği taşıyor. Henüz ikisine de adam akıllı-kadın akıllı-insan akıllı bir yanıt bulamadım. Belki de bir cevap arıyordum ya neyse! ...

Devamını Oku »

Kapanmayan Yaralar – Konuk Yazar Zeval Zen

İnsan; ne tuhaf, ne eksik ve yalnız bir bütündür. Yaşamının her çağında bu acı gerçekle yüz yüze durur. Evet, bazen unutur gibi olur. Bazense bu kadim gerçek, günün en olmaz vaktinde sırtımızdan aşağıya bir ürpertiyle süzülür. “Ben buradayım, bak arkandayım. Değiştiremezsin, uğraşma!” der gibi ruhumuza dokunur. İnsan çaresizce bu gerçeğin gölgesinde hayata tutunur. Dünyaya karşı durmak için, varlığını büsbütün ortaya ...

Devamını Oku »

İpi Göğüsle

Dokunmak hükmünü yitirdi benim kurak kıtamda. Dokunmak kutsanmış bir ekmek gibiydi oysa… Sarılmanın tüm sıcaklığı, bir sonbahar gecesi çöpe atıldı. Çöp alev aldı ve yandı öylece… Dışındaki mavi boya karardı ve bir süre sonra yaprak yaprak döküldü. Paslandı… Çürüdü… Ben bu sahilde tek başıma çok yürüdüm. İçtiğim sigaraların izmaritleri hala gömülüdür. Eşelesen elbet biri çıkacaktır karşına. Sahilleri hüzünlü bırakıyor insanlar. ...

Devamını Oku »

Her şeyi bir kenara bırakırsak eğer

Yaralı adamlar, yaralı kadınlara sarılır. Sonra birlikte ne iyileşirler, ne de kanarlar. Sıcak bir sarılma yaşanırsa ne ala! Şu hayatta yaralanmayan kaç kişi kaldı ki? Kabukların üzeri yine kabuk bağlıyor. İşte bu yüzden sevemiyoruz ve sevilemiyoruz! Hatta sevinemiyoruz gönlümüzce. Öyle kuşatılmışız ki aslında… Hayatımızı standart bir hikâye üzerine kurup, herkesin yaşadığı bir yaşamı seçmek zorunda bırakılmışız. Dizilerimiz, kitaplarımız, sinema filmlerimiz ...

Devamını Oku »

Yazma Deneyimlerim-3

yazma deneyimlerim

Aslına bakarsanız burada oluşturduğum şey bir iskelet. Bu iskeletin etini, yüzünü, kalbini ve ruhunu katacak olanlar da Korsan Edebiyat Ekibi ve yazılarını gönderen konuk yazarlardır. Korsan Edebiyat bizim arka bahçemiz değil; aksine soluklandığımız, piknik yaptığımız, gökyüzüne baktığımız ön bahçemiz olmalı. En azından ben bunu böyle hissediyorum. Bizi okumaya gelenlerin de bunu hissetmesini sağlamalıyız. İyi bir yazar okuyucusunu tatmin etmeyi bilmelidir. ...

Devamını Oku »

Bir çiçek bile yetiştirebilsen bir şeydir. Hatta çok bir şeydir şu dönek dünyada…

Nefessiz kaldığım oluyor kimi zamanlar. Bir anlık, belki birkaç saniyelik… Yaşam anlardan ibaret ve her geçen gün; birikenler ve eksilenler arasında idame ettiriyoruz bu hayatı. Ve insanlar o kadar çok ki, aralarında kayboluyoruz. Anlatmak gerekiyor kendini. Önüne çıkan, sana dokunan, seninle olan her şeye, herkese içini açıyorsun bir şekilde. Açıldıkça ve beklediğin tepkileri alamadıkça, yani beklediğin destekleri göremeyince gözlerinde, anlatmaktan ...

Devamını Oku »

RUHSAL ÖLÜMLER, KİŞİYİ KİMLİKSİZ YAPAR-Konuk Yazar K,M,L,K,S,Z

-Bu bir kadın!! -Ölmüş mü? -Çantasına bakın kimliği vardır!! Sis kaplı her yer… Sesler duyuyorum. Kalkmaya çalışıyorum, imkânsız. Ayaklarım, elim, kolum hiç biri yok. Kullanılmış atılmış gibi. Yerle bir olmak buydu demek ki. Zaman çok mu geçmişti? Ne kadar zamandır buradayım? Bilmiyorum. Hala her yer karanlık, ışık sızıyor belli belirsiz. En son hatırladığım; Konuşmak için gittiğimiz restoranın önünde kavga etmeye ...

Devamını Oku »