Işıksız kalan kalp atışlarımın yanıtsız kalan senetleri Sekiz ay boyunca kalbimi düzen, zihnimi oyalayan, bir akrep gibi bilincimi sokan ve masumiyetime bir yılan gibi çöreklenen, zamanla yarışan duygusuz narsist; bu…
Son Yazılar
Ihlamur Kokuyorsun Anne Telaşla geçirdiğim günün yorgun bakışları pencereye dalmışken kalbim, çoktan seferine başlayıp huzur dolu sokaklara akmıştı bile. Ne güzel, ne dolu bir kelimeydi huzur. Mutluluk, sevgi, güven, saygı…
İnkıyâd Ayağımdaki pranganın sancısı artık yok olmuştu. Belki de bu esarete alıştığımdandı ya da belki de artık eskisi kadar mahkûm değildim. Bileklerimden kan akmıyordu süzülürcesine, ölüm gibi. Dudaklarımdaki mühür izi…
Dönüşüm - 1 I. Alea iacta est. - Ok yaydan çıktı. Jül Sezar Sessizdi, karanlıktı. Vakit gece yarısını geçmiş, denizden gelen hırçın dalgalar kesilmişti. Çoktan bir şişeyi devirmiş, hâlâ birbirimize…
Asansör Birkaç haftalık kendimden kaçışın ardından yine en başa dönmüştüm; evime. Dış kapıyı açmak için cebimden anahtarı çıkarıp kilide taktım ve yavaşça çevirdim. Yerine oturmasının ardından soğuk metalin tıkırtısıyla mekanizma…
Kovadaki Balık “Beni bu tatlı uykumdan uyandıran deprem müsveddesini asla unutmayacağım. Heeeey biri gökyüzünü kapatmış; söyleyin çekilsinler oradan, orası benimdi. Benim kalacak, ne istiyorsunuz benim okyanusumdan, denizimden suyumdan,” diye kendi…
Kızıl Nehir’in Yaban Domuzları Dayanılmaz bir baş ağrısıyla, kolumdaki ve vücudumdaki sargılarla uyanmıştım. Uyanır uyanmaz gözlerimi karşı duvarda asılı duran saate diktim. Saat 12:00’yi çoktan geçmişti. Başımın üzerinde bir serum…
Marika’m (Babamın tabiriyle o, ‘gâvur’ların sonuncusuydu) Bir kış günüydü. Okulun merdivenlerini yavaş yavaş çıkıyordum. Herkes telaşlıydı, ben sakin; herkes hızlıydı, ben yavaş. Dalmışım… Beth’in ortadan kayboluşunun ilk günleriydi. Dalgınlığım her…
Pamuğum You Made My Day “Görmemişim ben, yeşili de mi vardı?” dedi. Evet, dedim. Ben yeşili çok severim. İsterseniz hemen alıp geleyim size de. “Yok tatlım yorulma sen.” derken halini…
Ekmeğin Kıyısında Annem Ekmeği tırtıklama bakim, demiş annesi, annem küçükken. Bir kez demiş ve o bir daha ekmeğin ucunu bölmeye gitmemiş. Evet sadece bir kez demiş annesi. Ekmeği yeme demiş…
Hayat sanattır, sanatla yaşamalıyız Gerek içerisinde bulunduğumuz gündemler gerekse iç ve dış yaşamlarımız bizleri yorabiliyor. Sanat, bu hayatta rahatlıkla nefes alabileceğimiz bir mekandır. Bu mekân kendi içinde odalara ayrılır ve…
Munis Ölüm Ölümü, kim kabullenip sineye çekebilirdi ki hemencecik? Ama ona daha bir zordu sanki. Zaten iki nefestiler, hastalığın sarmaladığı yuvalarında. Yıllarca denemiş, ancak çocuk kahkahası yankılanamamıştı duvarlarında. El ele…