Orhan’nın Ceketi
Bir derdim var benim bir derdim
Ama derdimiz olsun isterdim
Derdimiz…
Yağmur yağdı yağacak damlası kulağında
Sigaram ağzımda apse yapmış
Yağmurun dolgu yapmasını bekliyor…
Bir derdim var diyorum,
Sen kaç gündür gülümsemedin bana
Farkında değilsin…
Bu bilinçli bir farkındasızlık…
Derdim diyorum;
Bir şeyler yazdırıyor bana.
Oturdum yağmurun yağmasını bekliyorum
Bakıyorum gökyüzüne
Gülümsememiş bana
Gökyüzünün bilinçli bir farkındasızlığı…
Oturdum,
Oturduğum yere araba yanaşacakmış
Kaldırdılar beni bu masadan da
Masada hiç olmadım gerçi!
Başkası oturdu
Garson topladı hep benden kalanları
Yemeğimiz bitmemişti gökyüzüyle oysa
kendimi yemem yıllardır devam ediyor…
kaldırımları işgal edemezmişim 35 yıl kadardır böyle
belki birkaç yıl daha sürecek kendimi yemem
bir derdim var diyorum,
yağmur yağmıyor
sigaram yanmıyor
sen zaten gülümsemedin 35 yıldır bana
sigaram kırılıyor gene cebimde
sigaram paramparça
belki yarın uçurumun kenarından günaydın dersin bana
ya da işim vardı gelemedim dersin
bunca zamandır yazacak zamanım vardı ama yazmadım
siz hiç martin eden okumadınız mı?
zamanımız vardı yazmadık
ama zamanımız vardı martin eden’i de
içine edeni de hayatımızın hep tanıdık
hep tanıdık bu bahçe katı kandırmalı bordum katı hayatımız
hep nezaket bekledik
ama gördüğümüz hep hayvanlık
herkes hayvansever aslında üst katlarda
pet shop hayvanseverleri…
ama hayvan sevmemekten iyidir değil mi?
kesinlikle öyle!
bende pet shoplarda iş bulamamış işsiz fareler var
karın tokluğuna ekmek kemiriyorlar
bazen uykularımı kemiriyorlar
bazen de karanlığı
ev arkada fare olan bir yalnızlığı kim dikkate alır?
ama güçlüyüm işte
şiir yazmadığım zamanlarda şairim
kendimi yazmadığım zamanlarda şiir
seni yazmadığım zamanlarda
şimdi dışarı çıkıyorum
sana yüzük almak için aylardır simit yiyerek biriktirdiğim parayla
ceket almaya dışarıya çıkıyorum
tamer’in ölmediği bir gün bugün
sokaklar soğuk ama bana ait işte
ama işte o aradığım ceketi bulamadım
sonra o ceket parasıyla kendime Orhan Veli’nin
bütün kitaplarını aldım
sonuçta üşümüyorum işte!
Orhan vardı yanımda,
belki başka bir sokakta yıllar sonra
tamer olacaktı ceket almak için evden çıkıp da ceket almayan birinin yanında
üşümüyorum diyecekti daha şairane bir anlatımla
Görsel: Hüsniye Sakar
Yazarın (Tamer Keser) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
KorsanEdebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.
– Orhan’ın Ceketi
