Son Haberler
Anasayfa » Beybal » Umarım Yaşıyorsun
umarım yaşıyorsun

Umarım Yaşıyorsun

Gerisin geri giden ayakların doğurduğu bir ilerleyiş bu. Yol yok, yoldaş; azıktaki küflenmiş umutlar. Alının üstünde süzülen birkaç damla terin arasından boy gösteren garip bir yazı. Telaşın tenhalaştığı tek zaman çocukluk yıllarıydı. Ve şimdi içindeki mezarlıkta seksek oynuyor insan.

Büyümek, saçmalıktan öteye gidememişti. Saklambaç oynadığımız o tenha yerleri terk ederek yaptık en masum hatayı. İşin komiği; başka hatalara ulaşmak içindi bu hata bariz. Gençliğin tozunu, kederin zakkumunu yutarak geldik bilmem hangi günlere. Kimimiz sevgisini sırtladı, kimimiz kendini. Yanaktaki çizgilere ulaşan gözyaşları bağımsızlığını ilan etti. Ve insan hâlâ kendine tutsak. Kendini hiç kazanamadığı ütopyasında doğrularını kazanmak için bir şeyler kaybetmeye devam ediyor. Kendinden bir şeyler, gönlünden bir şeyler…

Ensesinde barınan ölüm bir şarkı fısıldayınca, insan buna eşlik ediyor yüreğinin tellerine vurarak. Ve bu kendini hiçe saymaktan başka bir isim alamaz. Sonucu bilinen bir hayatın her gününde o sonucu yaşayarak geçirmek. Her gün; içinde cenaze, dışında tebessüm kaldırmak. Zaman, hangi vakit bu denli değerini terk etti içimizde, meçhul. Vücutta çalınan, tırnaklara dek titreten bir ölüm senfonisi. Hissizlik içinde tek bir duyguyu işitmek…

Çoğumuz susmaktan bıkan, konuşursam da ölürüm endişesiyle yaşayan varlıklarız. Yalnız kirpik kadar dirençliyken rüzgarlara karşı koyanız. Rüzgâr, zaferini bizi savurarak kutlarken pes etmeye bayılırız. “Bu son raddeydi!” gibi komik bir söylemin bacağına sarılır, tükenişimizi yaşarız. Bu dünyada geçmeyen birkaç yalana kanmak adına gayret göstermek doğamızda var. Fakat en doğru netice (ölüm) ömrümüze icabet edince, alabileceğimiz tek bir nefes yok. Bunu, küfürler savurarak uyandığın her sabahın kıyısına iliştirebiliyorsan hâlâ yaşıyorsundur. Fakat aldığın nefesler israftan öteye gitmiyor, ölümün var olduğu düşüncesi ömrünün teğetinden bile geçmiyorsa içindeki mezarlığa bir çiçek daha ek.

Hakkında Beybal

Bazıları yazmak için sebepler arar, bazıları yazdıklarının yanına bir sebep sığdıramaz.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*