Unutamadın Ha! Şimdi siz hatırlamazsınız öğretmenim, ama yıl 1999'du. Kollarınızı göğsünüzde bağlamış 3. kat koridorunun tozunu içinize çeke çeke arşınlıyordunuz. Asayiş sizden sorulacaktı o gün. Ama öğretmenim bilmiyor muydunuz kolları…
Son Yazılar
Anne Diyemem Ne çok hayal kurdum seninle buğulu pencerelerin ardında, sokaktan geçenlerin kalabalıklaştırdığı adımlara karışarak. Seni de ortak ettim nice sonra. Yıllar değişmişti oysa yollarla birlikte. Bedenler bambaşka bir hale…
Altın Yaldızlı Kara Beşik “Tutkalla iyice yapıştıracaksın. Yoksa okula götürmeye kalmadan kırılır.” dedi Sema. Tamam, dedim. Gelecek zamanlardaki tutkal maceralarımda yalnız olacağımı adım gibi bildiğim suskun harflerimle. Mırıldanır gibi. Ama…
Bedenini Teşhir etmeyecekmişsin bedenini öyle ulu orta. Giyemezmişsin her istediğini. Zemin hazırlarmışsın, tökezleyip düşüverirlermiş de bedeninin üzerine moloz yığınına dönermiş, üzülürmüşsün. Koz vermiş olurmuşsun. Ne diye giymişsin ki o eteği…
Kapıdan Çıkan Kim? Arabanın anahtarı çiçek bezeli halıya saplanınca, dişlerinin arasına sıkışmış kelimeleri salyalanıp üzerime düştü sanki. Tiksindim. Orta boyu öfkeden uzadı, kapıdan geçemedi de büküldü beli ve ayakları tokatlıyordu…
Özlem Üşürüm. Ateşi gözlerimi yakan bir sobanın kenarında kıvrılmış hayal ederim kendimi. Hohladıkça avuçlarıma, odun çıtırtısı karışır nefesime. Üstünde kaynayan çaydanlığa ortak arar gözlerim. Bulamaz. Buharı gözyaşım olur, süzülür yanaklarımdan…