Son Haberler
Anasayfa » antropolog » Kömür Bebeğime
Kömür Bebeğime

Kömür Bebeğime

“Bunu yapan insan olamaz!” denilen her olayda,
“Bunu” yapan insandı.
Toplu mezarlarda yatan onlarca, yüzlerce sönmüş hikâyeyi oraya insanlar koydu.
Bunu yapan insandı.

Büyük gemilerle, ipek gömleklerle, gümüş takılarla, barut ve silahlarla girildi “siyah adamın” yurduna.
Girildi, talan edildi. Köleleştirildi, aşağılandı. Farklılıklar yanlış anlaşıldı.
Farklılıklar sadece farklılıktı, beyaz adam bunu üstünlük meselesi haline getirdi.
Benden üstün yahut alçak olmayan siyah adamın yurdu talan edildi,
Kültürü aşağılandı,
Kadınlarına tecavüz edildi,
Çocukları dövüldü.
Şiirleriyle alay edildi,
Maymunla insan arasına konuldu.
Acı gerçekle yüzleşelim:
Bunu yapan insandı.

Ve sen tüyleri sevilesi,
Sürekli oyun oynaması gereken zamanlarında toprağa giren kömür rengi bebeğim…
Ne çektiğin acıyı anlayabilirim,
Ne de hissettiğin korkuyu…
Canından can aldılar,
Hem de bir kere değil, defalarca!
Defalarca koparttılar seni,
Defalarca parçaladılar.
Koparttıkları her parçada biliyordun belki de,
Bu işin sonu geliyordu,
Zalimin pençesinde bir kez daha acı içinde kıvranıyordu masum bir can.
Burma’da sömürgecilerin canını yaktığı yerel halk gibi kıvranıyordu,
Kurşuna dizilen siviller gibi yalvarıyordun belki de.
Ama seni göremez, sadece bakar zalim.
Ama seni anlayamaz, sadece duyar zalim.
Senin canını yakan insandı bebeğim.
İnsandı ancak, bizden değildi.
O güzel tüylerin ve boncuk gözlerin,
Vaktinden önce toprağa karışacak.
Keşke diyorum bebeğim,
Keşke hâlâ güle oynaya hayatına devam edebilseydin.
Keşke seni seven,
Koruyup gözeten,
Besleyen ve ilgilenen birkaç kişi hariç,
Kimsenin senden haberi olmasaydı.
Ne zaman on binler, yüz binler yahut milyonlar birinden haberdar olursa,
Orada ya bunaltıcı şöhret, ya da trajik bir ölüm vardır.
Keşke bebeğim,
Keşke senden haberdar olmasaydık.
O boncuk gözlerin sönmeseydi ve
Bizlerin gözleri dolmasaydı.

Cesaretten yoksunlar,
Esarete mahkumlar!
Zalimleri cezalandıracak cesarete sahip olamadığımız her günü,
Hüznün, acının ve gözyaşlarının esaretinde yaşayacağız.

Seni unutmayacağım bebeğim,
Asla unutmayacağım.
Elveda.

Hakkında antropolog

15 Mart 1995, Ankara. Beytepe İlköğretim Okulu, Karakusunlar İ.M.K.B. Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Antropoloji Bölümü. https://twitter.com/saykodelikdesik https://www.facebook.com/batuhanezgu95

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*