“memnun öldüm” tanıştığımıza…
kalemlerle mezar kazıyorum duvarlara
gözyaşları ile çevrili bir oda parçası bura
burası pis bir mavi
balıkçı ağlarını örümcek atardı
vızıldayan bir yalnızlık takılırdı ağlara
gene bir yalnızlık mı doğuracak bu ana
karnımızı kesip çıkalım gelmeyecek sabah…!!!
bir yastıkta koca bir dünya
kocamış ya da kocamanmış
kayboluyoruz işte notası olmayan kalabalıklarda
pazar arabası olmayan kadınların yalnızlığında
oysa hep aynı göz altı torbalarımıza,
yıllarımızı atıp bağlıyoruz ağzını.
bak saat; gene aynı köle marşını çalıyor
gözlerine dalıyor çekiç başlı bir köpek balığı,
derinliklerine bir manzara çakıyor
yutkunuyorum, boğaz manzaranda duygu trafiğine takılıyor cümlelerim
sadece adını öğrendim
ve adımı öğrendiğini
tanıştığımıza “memnun öldüm” diyebilirim…
dipnot:1 her yalnızlık biraz kafiyelidir…
dipnot2: gezmeye gidelim seninle ama pazar arabasız asla !!!
Yazarın (Tamer Keser) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
KorsanEdebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.
– ” memnun öldüm ” tanıştığımıza…
