Y.O.K. Kimsesizliği ile övünür mü bir insan? Ben övünüyordum, kimsesizliğim içimde hep yaşıyordu. Ömrümün sonuna kadar geçmeyecek olan bu his, beni canlı tutuyordu. Çünkü kimsesiz olan insanın kaybetmekten korktuğu hiçbir…
Son Yazılar
Zahiri Duygular Acı. Öyle derin, öyle boğucu ve yakıcı bir duyguydu ki kezzap yutmuş gibi oluyorduk. Bütün duygulardan üstün, hepsinden daha çok can yakan... Acı kendisini yaratmıyor, var olanı insanlardan…
Aklımda Dizili Boncuklar “Nefes alamıyorum, alamıyorum. İçim çığlık çığlığa ben sus pus oturuyorum. Karanlık bir odaya hapsolmuş ruhum, ben bunca gün ışığı ortasındayım. Nefes alamıyorum, alamıyorum. İçimde bir şey var…
Geçecek Bir gün yazacağım, bir gün konuşacak... Bir gün tüm olanları anlatacağım. Anlaşılmamasından korkacağım belki de Ama gözlerim parlayacak Çünkü anlaşılmış olacak... Çünkü değecek. Tüm geçmişim bir gün Gelecek olarak…
Bir Ninni Fısılda Bana Bir dünya çiz çocuğum, içinde savaş olmayan. Bir hayal yarat kendine, mutluluk baharlarına koştuğun. Bir ninni fısılda kulağıma, içinde şefkat olan. Ve bir hayat umut et,…
Çocukluğun Saklı Geçmişi Umut dolu bir hayat, çocukluğun saklı ambarındaki gülüşmeler. O masum, çocuksu hayaller ve inançlar... Küçükken her şeyi yapabilirdiniz çünkü o zaman hayatla ilgili hiçbir şey bilmiyordunuz…
Enkaz Dev bir enkazın altında kaldım. Üstümde kalan taşları biraz temizledikten sonra nefes alabiliyorum şimdi. Ama sadece nefes alabiliyorum. Bir ışık göremiyorum. Taşların ardından uzanan bir el var mı, bilmiyorum.…
Şiddetin Lisansı Toprakla eşleşiyor parmakların varlığın başka bir sesi nabzında uyanıyor uykular gidiyor ayakların; "vücudunun cömert kıvrımlarında" oyunu bırakıyor zaman; çarparak kapıları! sözlerin parlak, tenin maltız sokulurdun kollarına temizlenmek için…
Bugünün Hikayesiyle Yarının Çocuklarına Hikâyen varsa kazanırsın cümlesini mutlaka duymuşsunuzdur daha önce. Bugün güzel bir gün, her şeyin başladığı nokta… Her şey ufacık bir hikâyeyle başladı. İnanç, umut, sevgi, emek,…
Sen de Ben Kadar Yarım Kal Hayatın en normal şeyiymiş gibi acını çekerdim. Ama şimdi nasıl olduğunu bile hatırlayamıyorum. Bazı duyguların eksikliğinin farkına bile varamıyorum artık. Senden sonra bırakmışım... Duvarlarla…
Yeniden İnsan ömrünü adadığı şeylerin ya kurbanı oluyor ya da baş tacı. Zaman zaman sorarız ya kendimize “değer mi” diye. Gerçekten bilemiyoruz. O zamanlara maruz kalmadan bu sorunun doğru bir…
Ölüm Nerede? En dramatik olay yaşanmak istenir mi? İstenir, eğer bir kurtuluşunuz yoksa son günlerinizin en dramatik günler olmasını ve sonra bize sunulan bu mucizevi hayatı terk etmeyi gözleriz herhalde……