Kalbi Bantlı Kadın
Saçlarımdaki boya kokusunu aldıkça yalnız ve mutsuz kadınlar aklıma geliyor. Kendim aklıma geliyor. O kadın aklıma geliyor sonra. Sonrası, sonrası biraz delilik.
Deli kadınları toplayalım. Onlara bir toprak parçası verelim. Ve kendi ütopyalarını kursunlar. Bakın bu deli kadınların içinde anarşistinden tutunda şizofrenine kadar var. Özgür ve deli kadınlar. Ki kadınlar için özgürlük bir delilik değil midir? Zaten bunu yazdı Gilman. Kadınlar ülkesini kurdu. O cenneti tüm netliğiyle anlattı. Ama ben bazı kadınların buna katılmayacağını düşündüm. bazı kadınlar dostlar.. bazı kadınlar deli kadınları sevmezler. deli kadınlar onlara göre hem çirkindir, hem çirkin davranırlar. Kadınlar deli kadınları hiç anlamazlar. Sanırım deli olmadıkları için.
Evet, kadınlar ülkesi belki bir ütopya ama ‘kadın’ ile başlayan bir ütopyanın neresi kötü bitebilir? Benim kadınlara olan sevgim, kedilere olan sevgim gibi. Zaten Hande öğütte kediye benzettir kadınları. İşte bende kedi sever gibi seviyorum. Hele kızıl bir kedim var benim, karşılıklı olunca bu o da seviyor sarı kedisini.
O da delidir. Benim gibi. Güler, ağlar, sarhoş olur, moru sever, kitabı sever, kediyi sever, adamları sever, kalbi kırıktır. Kırıklardan sızmasın ruhu diye bantla yapıştırır. Bende ona yardım ederim zaman zaman. Ben onun kalbini yapıştırırken gıdıklanır. Güler bu sefer. Tekrar güler tekrar güler. O güldükçe kanın rengi saçlarıyla birleşir. Onun saçları bu yüzden kızıldır işte. Ama o bunu bilmez. Ben bilirim sadece. Deli kadınımı.
O biraz uzakta şimdi, yapıştırdığımız bantlar yıpranmış biraz, bir adam bulmuş iyi gelecek ona. İyide gelmiş. Ona şiirler yazmış. Şiirle kapatmış bantların yıpranmış yerlerini. Ama hala bana ihtiyacı varmış, ve biliyormuş, benimde ona ihtiyacım olduğunu. Bütün kış mahvolduğumuzu. Yatağın en köşesine çekilmiş başımızı önümüze eğmiş, saçlarımızın arkasına saklayıp usul usul ağlamışız ikimizde. Tanrıya o kadar küsmüşüz ki bağışlaması için birbirimize yalvarmış, bazen de birbirimizden yardım dilemişiz.
İlk defa ondan bahsediyorum. Deli kadın ütopyamda kraliçem olurdu kuşkusuz o. Tabi eğer ülkemde komünel hayat olmasaydı. Ama olsun ben ve benim deli kadınımla çantalara çiçek işlerdik. Eteklere kuş dikerdik, yemek yapmayı bilmezdik ama çok güzel kitap seçerdik. Yeri gelir şiir okurduk. Bazen de şiir olurduk, mor ve mavi olurdu adı.
Konuklarımızın diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
Bizleri instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Kalbi Bantlı Kadın
