Toprak Rüzgâr fısıldar saçımın tellerine kadar Memleket seslerini Rüzgâr sızlatır burnumun direğini Hasret kokusuyla Gözlerim uçsuz bucaksız maviye düşmüş Ufka koymuşum doğduğum toprakları Çocukluğumun oyunlarını Taze çıkmış ekmek kokusunu çeker…
Son Yazılar
Bildiğin Gibi Değil Bildiğin gibi değil. Sana anlatacak çok derdim var -içinde ve dışında- Biraz sen varsın. Anlatacaklarım senin anlayacağın gibi değil. Bir bahar beliriyor yazın ortasında. İçimde toprağa bakarak…
Varılamayan Yol: Kar, Cemre, Anlam Bunca parçalanıp, kırılıp dökülünce hangi çiçeğin yaprağı olabilirsin? Ya da yaklaşabilir misin bunca kederle bir nergisin sarısına? Beyaz karanlıkların içinde, kadifeden bir menekşe gökten bana…
Toprağın Altı “Anaaa, yetişin, Anaaa! Emine Abla’yı vurmuşlar, Anaa, yetişin!” “Kız pis ağızlı kör olasıca ne demeye bağırıp duruyorsun te öteden beri! Aa, kız n’oldu gene eşek ölüsü mü gördün…
Onlar... Işık ve kara Aydınlık ve yara Bilinmiyorlar, bilinmek istemiyorlar Varılmıyor, duyulmuyorlar Belki kaçıyorlar… Kesinkes yokuş onlar Sorular ve cevapçıklar Sebepler ve sonuçsuzluk Karanlık, karanlık, karanlıklar… Onlar, onlar olmayı sevenler…
Sıcak Göç Sığmaz bu koridora gülüşler Duvarlar da emeklemeyi öğrendiyse Vay haline huzurun Dik durmaya başladım artık Takındığım bu tavır Omurgamın harcı değil Daha sağlam dayanağım var dik durmaya…
Rüzgâr Ayaklarını Dövmeden Penceremden izliyordum hayatı Alçak vaatlerle, ardına insanları takmış hayatı İşte o gündür, perdeme siyah rengini veren O gündür, beni olmazlara sürüklemeyen Artık, daha mantıklı yaşıyorum Sadece kahve…
Bir Keşkeliden İşittim Orada oturuyor... Yüzündeki çizgilerle bana oturduğu yerden hayatın özetini okuyan adam orada oturuyor. Elindeki çayın buharı beni dahi ısıtıyor da, çayı kavrayan nasır tutmuş ellerinin sıcağa olan…