Rafadan Kafalar
Ayrıldığımız yollarda
kırıldı raylar
kaypak oyunlarda
imha ettiler en iyi bildiğimiz iyi şeyleri
ne kadar da kıymetsiz canımız!
yenildik mi dostum
değiştik mi biraz
fıtratını s*keyim bu dünyanın!
boş ol, boş ol, boş ol
diyen kadının sesinde yakaladım gözyaşını
trajik bir gelenek
iki elin ördüğü duvarlar
masallar kadar yalan
Şarkının tam ortasına düştü
devasa paneller
kafalar hep rafadan
patron raks ediyor kumar masasında
bir gün batacak bu gemiler!
sus;
hayırla aç ağzını
ama gerçek bu
hep ikiletti bizi hayat
ağzımda güllerin açtığı yaralar
nefesime deniz üfledim o ara
zihnimde gerilimli hatlar
Kafka haklı;
“yarattıklarımızdır bizi öldüren”
Akışa bırak, akışa bak
etrafta pozitif ajanslar geziyor
3 2 0 6
gelsin gelsin paralar
palavralar sıkıyor spiritüel kumandalar
dost mu, düşman mı bilemedim
kodlanmış afyonik etkiler
sadık kal rüyalarına
kal rüyalarda
rüyalarda bile riyalar var
küçüldün dünya!
Kimse değilim
kimse olamadım
kimim ben?
nasıl tenha bir soru
tehlikeli aynı zamanda
hangimiz bulduk ki o mabedi
insan kendinden çıkamayan bir sokak
kimse yok;
kim kurtaracak seni bu sorulardan
hey papçi bir fikrin var mı?
rafadan rafadan rafadan kafalar
siz hiç yorulmayın;
biz düşünürüz bu soruları…
Çocukluğumu bulmuştum bir resimde
kafamı duvara çarptım
ah dostum ne yaptın?
Artık biliyorum;
“aşkın mutfağında”
hep yalnız çıktık yola
severim sıra dışı kafiyeleri
biraz sessizlik;
mantar gibi yapıştınız o masaya
lusnika lusnika kaldırın şu taşları oradan
konuşmada yarışıyorlar
sorun var
sorun var
sorun var
Sinmiyor içime
şiirin midesini bulandıran şairler
kus kus kus
midem zehirlendi okumaktan
kurtarmıyor Ab-ı hayatlar!
uyut ellerini daha güzel uykulara
hakikaten ne aymaz bir şiirdi!
hadi bana müsaade
Yazarın (luvima) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
Korsan Edebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.
Görsel Luvima ( İllüstrasyon çalışmamdan)
– Rafadan Kafalar
