Bir Kurabiye Hakkı Bir kurabiyenin mutlu ettiği yetişkinim ben. Bol çikolatalı bir kurabiye. Çocukken bize uyu dediklerinde yatağın içinde uyumak için çaba sarf ederken odaya giren ebeveynin “daha uyumadın mı?”…
Son Yazılar
- şu sıralar her şey lavanta kokuyor - pencere önlerinden saçıldım bugün elimde kokunun sindiği bir ceket bir de gözlerinin nemiyle sardığım sigaram dışarıda yalın ayak çocuklar entarisi denizi süpüren…
Yazamayan Korsan Günlükleri: Coronavirus Part II/Hasret Yazamayan korsanın ikinci part günlüğü. Nam-ı diğer "Hasret". Neye hasret, kime hasret? Hele şimdilerde kocaman listeler oluşturulabilir sanırım bu sorulara. Ben şimdilik bir girizgâh…
Çocukluğuma Kaçış Ne zaman ruhumu sıksa bir şey, kaçıp bir şeylere, aslında daha çok eski günlere sığınmak istiyorum. Çocukluğum beni çağırıyor, fısıldıyor kulağıma. İşte o zamanlar, o en mutlu günlerden…
Sahiplenilmiş Bir Kedinin Hatıra Defterinden 1. Gün O küçük, rahatsız kafesten nefret ediyorum. Televizyonda görmüştüm, insanları buna benzer şeylerin ardına koyuyorlardı da çığlık çığlığa bağrışıyordu o insanlar. Hatırlıyorum, o insanlar…
Sıradan Günün Güncesi - 1 Evin işi bitmiyor derdi de annem inanmazdım. Çünkü o yapsa da yapmasa da o ev bana hep aynı gelirdi. Televizyon sehpası kapının girişinde solda. Üstünde…
Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği! Anahtar sesi duyuldu. Kapı açıldı usulca. İçeriye giren rüzgar, açık pencerenin tüllerini havalandırdı. Telaşla kapattı kapıyı. Kanepeye yığılırcasına oturdu. Anahtarları sehpanın üzerine fırlattı. Bir süre öylece durup…