Müstakil Oda
Trendlerdeki Yazı

Müstakil Oda

0

Müstakil Oda

Ağzımdan kaçırdığım kuşlar geliyor aklıma”
ağaçta solo bir karga
ton değiştiriyor asgari oranda
kanımda klor kokusu
sesimde detone notalar;
birazdan seslenecekler bana…
yağmurun saklandığı yere kaçıyorum
kurulamıyor kendini ertelediğim uçuşlar
zaman ıslık çalıyor saman altından
hangi denge severdi bu çelişkiyi ?
Dostum; ”muzip bir uçurum”
muhterem kedicikle, yüksek dozda kelebekler yazıyor
çeltikler atıyor ödem tutmuş ruhuma,
kafamda; az pişmiş dizelerle yenildim kaplumbağaya

Deforme bir dönüşüm yaşıyor hayat
midemi bozuyor “marifet sandığınız benler”
çok sıkıldım “sosyal sınırını” taşımayan insanlardan!
müstakil odamda filitreli konuşmaları temizliyorum
nedir bunca karmaşanın bahanesi?
korkunç nöbetler geçiriyor sabrım
değiştiremedik hala o topal masayı
“gayretli çocukların dizleri fena kanar” Özge

Kırık kışın anlattığı uyku;
ellerimin ruhunu çapalıyor çirkin odalarda!
sürükleniyor kahkaham
pis pis gülüyor hayaletler!
medeniyeti parayla cilalayanlar;
oturdular yine masaya
içine kapandı o biricik gökyüzü
“yürürdü yapraklara
gerçeğe ait bir cümleye büründü’’
buruştu kelimeler;
vuruşurken birbirleriyle
yüzümdeki gölgelere gülüş sattım
dünyanın yükü vardı imzamda
bir tek çiçekler yormadı beni

Dünyanın boşluğunda toplanıyor
sabırla bekliyor suyun yolundaki şair
her şeyin gündüzü sahte
gecesi taze
dokunmayın müstakbel boşluğuma
omzumu toprağa silkiyorum
çarşaf çarşaf yorgunluk döküyor
”yağmur eski dostumdur”
dostumun da dostudur
yağmurda; ikimize yer ayırtıyorum
medeniyeti parayla  cilalayanlar
düdükleyin birbirinizi!

Gölgeye töleranslı defne ağacı
aklını kaybetti, büyürken dağınık ışıklarda
bir yerde büyük bir sızıntı var ;
siz onu külahıma anlatın!
öfkeyle sıkıştı ;
çiçekler kurmayın bana yalandan
PAT ; 60 bin kaybetti!
“karşı köyden” cevaplardım seni patron budalası !
doğuştan iletişimsiz;
meydan paraziti!
seviyor beleşe eleman bulmayı
bu konuda gayet tutkulu
konuşur bir gün;
ayak sesimi taşıyan  o merdivenler
sonsuz, uykusuz
yanındaki buruşuk adamla hortumladınız hayatı
basitçe söylüyorum
alenen
bi siktir git!
hadi şimdi kapatın boşluğu…

Yazarın (Hüsniye Sakar) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
KorsanEdebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.
Çizim: Hüsniye SAKAR

– Müstakil Oda

440 Puan
Yazarın Profili

Birbirinin içinde yaşamayı sürdüren iki ayrı varlığın ortak anatomisi. Biri diğerinin eksik organını taşır. Kimi zaman aynı hücrede çoğalır, kimi zaman kendi bütünlüğünden koparak yabancı bir dokunun içinde kaybolurlar. Şairin şiirden, şiirin şairden ayrıldığı yerde başlayan şey bir yok oluş değildir. Parçalanmış bir varlığın, kendi dağınıklığında yeniden örgütlenme biçimidir. Sözcükler bu organizmanın dolaşım sistemidir. Her biri başka bir yaradan geçer, başka bir belleğe tutunur. Anlam bazen pıhtılaşır, bazen kendi damarlarını parçalayarak bilinmeyen bir boşluğa sızar. Ve bir yerde, birbirini çoktan yitirmiş parçalar, hangi bedene ait olduklarını hatırlamadan birleşir. Şiir doğar. Ama doğan şeyin şair mi, şiir mi olduğu hiçbir zaman kesinleşmez.

Paylaş
İlginizi Çekebilir
Uzağa En Uzağa Uzağa En Uzağa 14 Ocak 2018

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir