Son Haberler
Anasayfa » Şiir » Gece

Gece

Öyle ki dağı taşı delen yel
Sıyrılıp gecenin koynundan
Asma yalnızlıklarla örtülü coğrafyalara umut ver.

Sal gözyaşımı kuru çatlamış kırıklıklara,
Umut besle geleceğe, geçmişi at bas geç üstünden.

Karanlık sabahlara ışıklar biriktir yamalı ceplerinin içine
Yerli yersiz dağıt evinin barkının her bir köşesine

Sokak ortasına bağla salıncaklarını
Manzarası yıldızlarla yüklü bir gece ısmarla kendine

Elinde sarmaşık dalları çoğalt
Yansısın ağlamaklı saatlere içten tebessümler,
Mavi kere mavi bezensin martıların kanatları.
Çığlık çığlığa her biri uçsun yedi güzel tepeye!

Kenar bir semtte kaydı olmayan şüpheli bir yaşam belirsin
Kaldırım taşlarına sere serpe bir gece uzanmaya başlayınca…

Hakkında Vaka Nüvis