Makas Aralıkları
Dünyayı yenmeye çalışıyoruz topal bir masada
omzumda sevimsiz bir şehrin ağırlığı
artık, kalbimi yoruyor bu makas aralıkları
kuvvetli, saldırgan dalgalar
“şuramızda bir şey var
acıya benzer
umuda benzer
böyle günlerde hayat
hem acıya, hem acıya benzer”
Neyi biçimliyoruz ki
bu kemirgen familyasında
ne puştluk ama;
bütün zeki adamlar parasız!
ah benim enfeksiyon bağımlısı dişlerim
son paramla 10 ekmek alabildim
doğma büyüme bir ablayım!
“iyiliğe aboneyiz” Allah’ım!
Bütün ejderhalar uluyor
Money, Money, Moneyyyyy
medeniyet dediğin tek faktörlü bir canavar
nasıl bir perdesizlik bu
çoğalan bir yoksulluk
ezilen bir halk
pespaye bir rezillik!
kelimelerin kuytularından çıkarıyorum sizi
sadece boşlukları doldurmak için değil
bir sesli harf alabilir miyim;
bütün “körpe dakikaları” vurdukları için
Bastırılmış kağıtlar var içimizde
sokakta, limanda, istasyonda, terminalde
gittikçe hız kazanan acılarda
siktiriboktan ayrılıklarda
“zehirli
karmaşık” ilişkilerde
başımız hep dertte
bastırılmış kağıtlarla
Bulmaya çalışmayın kör noktaları
ya da bulun
ve ya şaha kaldırın
yuvarlanın
çığlık atın
bizi boğmaya çalıştıkları suda
ipe sapa gelmez adamların
omuzlarında dönüyor bu dünya!
Gün topluyorum rüyamda
bu şahane bir boşluk;
şiirin kimyasal huyudur
bütün şairler bilir bu rüyayı
çekip alıyor beni uykudan
randevusuna geç kalmış bir şiir
ruhumun girişinde bir pankart asılı
ne var bu kedinin içinde?
hangi filmin fragmanı bu
bırakmış işini gücünü
bütün gün camdan dikizliyor herkesi!
Annem yine karanfil sürüyor kirpiklerime
sen de olmasan kim düşünür ki bu çocuğu
biliyorum bu konağın kapısı benim değil
bir arada düşünme alışkanlığı hiç olmadı babamla
duygularımın bozuk mekanizması!
ne şiirler kaldı soluk borumda
kendini devşiremeyen varlığım;
bir kitabın kayıp sayfası
“kirpiklerimde bir karanfil kayması”
Tutup kolundan acıyı
gecenin kanalına iniyorum
kokuşmuş bir sistemin mide bulantısı
intiharlarımız bile biçimsiz!
ölümden topladık harçlığımızı
ölümüne toplandık
ölümüne topladık
son kuruşuna aldandık
sayılarımız yitip gitti
taşa sarmıştık son mesajı
“34 plakalı yalnızlığımızda”
Herkes öpüyor birbirini
çok aşksız
çok yağmursuz
yollar
mevzular çok başka!
saat bozuk;
aşkın parayla ilişkisi
özürlü bir tutku!
dağılıp gidiyor masumiyetin gelinliği
çoğu zaman sahte
bugün çok jantisin sevgili yaralarım!
Dipnot; çok üzgün bir gezegenim bu aralar…
Çizim; Luvima
Yazarın (luvima) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
Korsan Edebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.
– Makas Aralıkları
