Yaşanmamış Bir Çocukluk Hayat; insanların kalplerindekinden değil, yüzlerindeki güzellikten dolayı bağışlardı hazinelerini. Son nefesi de ciğerlerinden çekilirken göğe, tüm geçmişi bir perde gibi savruldu gözlerinin önünden. Yaşadıkları ve yaşayamadıkları. Hayattan…
bembeyaz düşlerin perçemlerinde yepyeni kızıl dehlizler konup coşup tütünümün dumanına düşüyor soluyor kamerin son dördünde dünya, ah zindanı gönlümün iki çocuk beşikte ağlaşıyor saat üç buçuktan az buçuk almış gayretini…
Her şeyin sonundayım Çok da önemi yok artık hiçbir şeyin. Hiçbir şey gecenin sessizliği karşısında bir anlam ifade etmiyor. Ama şehrin ışıklarının da değeri kalmadı gözümde. Şehrin ışıklarının en ufak…
Korsan Edebiyat ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın!