Bir Kediyi Bile

Hüsnagrofya (46)

Hüsniye Sakar tarafından

20 Aralık 2017 1168 kez okundu Okuma süresi: 0dk, 54sn

1.168

Şiir

Bir Kediyi Bile

Upuzun bir gece
uyusam…
yine mi sarhoş?
hadi uyu…
tedirgin, tırnaklarını yiyor aklımdaki şiir

Ücretler düşük
boğulmalar kesin
yorgunum
ey yorgunluk…
sigorta primleri, fazla mesai
daraltıyor dünyamızı bu mendebur kapitalist
saat kaç?
bir kediyi bile okşamaya vakit yok

Ayaklarım, ellerim dayanıklı ama yılgın hali
bir bardak su günün dönencesinde yudumladığım
bütünün yüzü soğuk
sıkıysa öğrenelim keyif çatmayı
daracık zamanların, dar kafalarında

Yazarın (Hüsniye Sakar) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.
KorsanEdebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.
Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.

– Bir Kediyi Bile

l l k l h e r t y u ı o p ğ ü i ş l k j h f d s a z c v b n m ç i m n ü r t y r i l l k m e r t y o p ü l k l ş l m n i ç l k ı j ı u

Hüsniye Sakar

Usta Yazar 440 Puan

Yazarın Profili

Birbirinin içinde yaşamayı sürdüren iki ayrı varlığın ortak anatomisi. Biri diğerinin eksik organını taşır. Kimi zaman aynı hücrede çoğalır, kimi zaman kendi bütünlüğünden koparak yabancı bir dokunun içinde kaybolurlar. Şairin şiirden, şiirin şairden ayrıldığı yerde başlayan şey bir yok oluş değildir. Parçalanmış bir varlığın, kendi dağınıklığında yeniden örgütlenme biçimidir. Sözcükler bu organizmanın dolaşım sistemidir. Her biri başka bir yaradan geçer, başka bir belleğe tutunur. Anlam bazen pıhtılaşır, bazen kendi damarlarını parçalayarak bilinmeyen bir boşluğa sızar. Ve bir yerde, birbirini çoktan yitirmiş parçalar, hangi bedene ait olduklarını hatırlamadan birleşir. Şiir doğar. Ama doğan şeyin şair mi, şiir mi olduğu hiçbir zaman kesinleşmez.