Fibonacci

Fibonacci

Yokluğu yağıyor direnci azalmış bir platformda

camlardan, kapılardan sızıyor

baktığı yerden kesiliyor yağmurlar

bir yolunu arıyor kardeşim

belki bir yol bulunur

belki yol bulur yolunu

bir yol ki yıllardır tutmuş aklında

bir yol ki;

kimdir gerçeğin kralı?

acele kan aranıyor!

 

Hayat; bir Fibonacci

yükseldikçe çatallanan

alçaldıkça ontolojik ağrılar uyandıran

yaşamın ekonomik geçidi

harekete duyarlı,

çoklu düzeyde izafi

geniş bir eşitsizliğin grafiği bu

dünyayla savaşıyor eksenlerimiz

yükselen trendlerden ödünç alıyoruz hayalleri

tamamlan

toparlan

geç bu uykusuzluğu

 

Kahinle karga arasındaki paradoks

İyi değilim, iyi değiliz hiçbirimiz

‘’kir

kül,

pas

gri’’

çetrefilli bir konuşma bu

aç kapıyı Kafka ben geldim

ne büyük yarıklar taşıyoruz kalbimizde

ne büyük kaygılar…

hepsi birer acil vaka!

çağın meşhur hastalığı;

üstelik ‘’pratik karşılığı’’ olmayan

ekmeğin ağırlığını okurken asgari oranla

emperyalist bir vagonda; demokrasi arıyoruz!

 

Uykusuzluğun provasında;

açtığınız boşlukları dövüyor kardeşim

dengesiz, bozuk bir platformda

bir makas aralığı;

bombalıyor kalbini

çok şükür ki yağmur var!

çabuk öğreniyoruz sevmeyi değil mi?

şahane kazıklar yerken insanlardan

olsun, iyidir aksilikler

biliyorum çalkalanıp duruyor için

sen koştukça ‘’aşkın narından’’

korkma, kimse haczedemez hayallerini

en büyük motivasyon Allah’tır!

bırak, bırak anlamasınlar seni

gürül gürül baharın habercisi geldi

tam da kışın ortasında

hatırla;

sevgiyle, kalbine ördüğün kozayı

‘’barış zahmetli’’

o herkesin yapamadığı

‘’gül kokmayan bahçede yürünmez’’

kuraklık bitti canım kardeşim!

 

Arkeolojik kuşkuların var

ve yerinde çok haklı

kolay değil;

birkaç kelamla yazmak kalbindeki kırıkları

kelebek beslemelisin koynunda

ışık dolu mağaraların için

şakaklarında ağrılı bir fısıltı

kaybetse de kazanır!

 

Konuşur elimdeki ayna;

hangi sureyi sürsem

canlanır o çöl

sevinmeye bizim de hakkımız var

cimri, açgözlü kapital

çipliyor hepimizi

kontrol manyağı!

dostlarım;

açın antenleri

bu bir metafor değildir

koltuk kaybına tahammülsüz

güya takva sahipleri

bu denli, alenen hırsızlıktır!

Hakikat bir bütünse;

taşıyan da öyle olmalı değil mi?

biz mağduruz;

paranın aşağılık babaları!

havayı ateşlesek ne olur

klasik bir konuşma

teorilerle yola varılmaz!

Hamdolsun;

avunanlar katında değiliz elbet

amma velakin;

kendi silahıyla vurulmalı

işe yaramaz ‘’kımıltısız bir yokluk’’

toprağın vefası vardır o da satılık

yeryüzünde her şey birbirine yarken

biz oruçlu muyuz sevgiye, mücadeleye

ziyadesiyle küfrediyorum

cebimizi kahreden sisteme!

 

İllüstrasyon: Luvima

Yazarın (luvima) diğer yazılarına da göz atabilirsiniz.

Korsan Edebiyat’ı instagram üzerinden de takip edebilirsiniz.

Haftalık bültenimize ücretsiz abone olup gelişmelerden haberdar olabilirsiniz.