Heybetli, Kızıl Bir Mutluluk Kuşkusuz korkuyordum. Ama çocukça bir cesaretle neler yapılmazdı ki? Aşamayacağım hiçbir şey yoktu o yıllarda. Garip kahramanlıkların peşinde koşuyordum. Her düşüşün ardından daha umursamaz, daha hırçındım.…
Bir Gönüllü Hareketi: U'mutlu Çocuklar Derneği Öyle güzel bir ülkede yaşıyoruz ki… Ama anlamak, farkına varmak, farkında olmak güç... Bir Gönüllü Hareketi: U'mutlu Çocuklar Derneği Öyle güzel bir ülkede yaşıyoruz…
Korkak Bir Su Kaplumbağası - Ne yaparsam yapayım, kimseye- hiç kimseye yaranamam. Çünkü çok bir şey beklemedim bu hayattan. Ne yaparsam yapayım, kimseye- hiç kimseye yaranamam. Çünkü çok bir şey…
Orman, ormanlarımız, ormanların önemi ve hayatımıza etkileri, Birbiri ardına gelen bir kaos silsilesine dönüşen yaşamlarımız, biri bitmeden ötekini sırtlama telaşında kaybolan gençliğimiz ve yarına dair hızla sönmekte olan umutlarımız… -…
Hasretle anıyorum o günleri. İnsanlar artık mektuplaşmıyor. Mektup yazmak, mektup almak kültürünün ortadan kalkıyor olmasıyla da kendilerinden neler kaybettikleri üzerine düşünmüyorlar… Hasretle yazılan mektuplar. Hasret çeken gönüllerden süzülen cümleler... Demir…
Yitirdiği Odanın her tarafına dağılmış kitapların farkına varıp usulca toplamaya koyuldu… Uzun zamandır evden dışarı adım atmamıştı. Elindeki kitapları; yemek artıklarının küflendiği, kırık bardakların ve bayat ekmek parçalarının bir arada…
Sessizlik Çağı “Sessizlik sıkıcı olabilir. Herkes sessizliğin nasıl da dışlayıcı, rahatsız ve kimi zamanlar korkutucu bir hale gelebileceğini tecrübe etmiştir. Ya da diğer zamanlarda yalnızlığa dair bir işarettir. Veya keder.…
Keşif Zamanın coşkun bir ırmak gibi geçip gitmesi her zaman ilgimi çekmiştir. Her yeni yıl yeni umutlarla kuşanır, yenilenmenin düşlerini kurarım. Yaşım ilerledikçe; hayatı olgunlukla algılamak, anlamını arayan ruhumu tatmin…
Gece karanlığını yarıp geçen, yalnızlığımızı taşıyan otobüsün sessiz hüznüne karıştı nefeslerimiz… Saat 00.00… Karanlığı aydınlatan otobüsün içinde önceden kaydı yapılmış bir bant yayını çalınıyordu. “Otobüsümüz 30 dakika ihtiyaç molası vermiştir.…
Ölü Şehrin Müzesi Bir çığ gibi düşüp gelen ölümlerin ardından derin bir sessizlik sardı sokakları. İlk önce çocukların seslerinin silinip gittiğini hissetti insanlar. Ardından… Ardından artık hiçbir şeyin eskisi gibi…
Sandalye Kasabaya ara ara iniyorum. İhtiyaçlar oluyor. Ayın başında maaşımı çekiyorum. Esnaf lokantasına uğrayıp bir tas yemek yiyorum. Gazetelere bakınıyorum bir kahvehanede, çay içiyorum. Yürüyüş yapman gerek dedi doktor. Yoksa…
Kordon'da Koşturan Çocuk Akan bir şeye gebe bu yol İnsanın kaybına değen şeyler için yemin etmesi gibi Esrarengiz bir oyunun içinde kalıp Olmayacak dala tutunanların hayal kırıklıkları Sanırdım bir zamanlar…
