Son Haberler
Anasayfa » AyCadısı » GÜNLÜĞÜM’DEN (3)

GÜNLÜĞÜM’DEN (3)

İki gündür bizim evde bir telaş, bir telaş… Sormayın Dostlar!
Altı üstü, oğlum, bir okul gezisine katıldı .😊
18 Mart’ta tüm yurtta kutlanacak Çanakkale Zaferi ve anılacak şehitlerimiz için bir çeşit ön hazırlık diyebiliriz bu geziye.

Beş otobüs çocuk, dün gece Çanakkale’ye hareket ettiler. Okulda giydikleri resmi tören kıyafetleri ile yolladık tüm çocukları… Öğretmenler de resmi giyindiler. Sabah anma ve saygı duruşu yapılacağından zaman sorunsalı olur diye…

Anne olarak, içimde bir buruklukla yolladım oğlumu…
Burukluğumun nedeni; Büyükbüyükbabam’ın Çanakkale şehidi olmasıydı. Oğlumla tanışacaklar ne de olsa. Yanlarında olmayacağım. Baş başa kalacaklar. İkisinin de çok heyecanlanacağı düşündüğümden sanırım bu hüznüm..

Sabah telefon etti Ata Deniz. Ben heyecanla atıldım telefona. Konuşmaları aynen aktarıyorum:
– Annecim… Nasılsın?
– Ben iyiyim oğlum, asıl sen nasılsın? Nasıl geçti ?
– Gece yolculuk yapmak güzeldi, çok eğlendik, uyuduk, şimdi kahvaltı yapmaya gidiyoruz.
– Tören yapmadınız mı? Neden bahsetmiyorsun?
– Yaptııık…
– Tanıştın mı İbiş Ali Dede’mizle?
– Evet.
– Tüm dedelerle tanıştım, herkesin akrabası varmış orada yatan. İsmini bile buldum ben Ali Dede’min.
– Söylediklerimi yaptın mı peki, annecim?
– Yaptım…. Ama çok soğuktu sabah Şehitlik. Buz gibi rüzgar esiyordu. Sıraya girdik hepimiz. Montlarımızı çıkardık. Hazır ol’a geçtik. Önce gözlerimi kapattım. Sonra onu çağırdım. Hemen geldi. Tanıttım kendimi.. “Ali Dedecim, ben senin torununun torunu Ata Deniz’im” dedim. O gülümsedi hep…
– Sonra??
– Sonraaa… Çok soğuktu ama, ben onun karşısında hazır ol’da durdum ve üşüdüğümü hiç çaktırmadım….

Konuşmanın gerisini hatırlamıyorum Dostlar!

Her milletten, her topraktan dedelerimiz, atalarımız kendilerini feda ettiler, arkalarına bile dönüp bakmadan üstelik…

Kayıtsız, şartsız bu sevginin ve saygının değerini bilelim.

Çocuklarımıza öğretelim kimlerin torunu olduklarını…

Saygıda da, sevgide de kusur etmeyelim…

Sevgiylekalın.😊😊😊

Hakkında Aycadısı

Merhabalar... Aslen Bursalı,İstanbul'da büyüyen,en sonunda da ANNE olabilmek için o koca, şişman,kart kentten arkasına bakmadan İzmir'e göç edip,her bişeye sıfırdan başlayan, cesur bir kocası olan,okuyup yazan,sanatın her haliyle ilgili bir yazma sevdalısıyım...Aynı zamanda da uslanmaz bir Romantik! Ve buradayım.Üretmek,paylaşmak ve fark yaratmak için. Şu an 12 yaşında olan oğlum Deniz'e ve güzeller güzeli tüm çocuklara daha güzel bir Dünya bırakabilmek için... Sevgiyi,saygıyı,hayatı,masumiyetin güzelliğini,sabrın erdemini ,paylaşmanın eşsizliğini soluyabilmek için... Buraya kadar okuduğunuza göre,şimdi birbirimize sarılıp,yüzümüzde kocaman bir gülümseme ile yeni hazineler bulmak için keşfedilmemiş adalara yelken açıp,KORSAN'lığa birlikte devam edebiliriz. Sevgiylekalın!

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

izmit edebiyat konya edebiyat kocaeli iir adana resim sakarya sanat