İngiltere'de Zaman "İnsanın emeği, doğadan daha üstün; onu daha iyi bir yere taşımalı". Ayn Rand'ın "Hayatın Kaynağı" diye dilimize çevrilen, "Fountainhead" kitabından. Böyle anlattığı bir mimari sistem, özünde insanın hem…
Eski Yılın Anlattıkları Edebiyat dersinde hocam, mitoloji için "takipçisi kalmamış din" diye bir tanımlama yapmıştı. 2023 yılında Van'da bir sinema salonunda izlediğim Oppenheimer'ın metaforik alt yapısı Yunan mitolojisindeki Titan Prometheus'u…
Şair: İsyan, Izdırap, Rafet Elçi Bu sitede çok zaman önce Platon'un Aşkı'nı yazmıştım. Sanırım sene 2018'di, evim sırtımda bilmediğim diyarlara göç etmiştim. Yanımda ne bir canan, ne bir parça can;…
içinden geçilmez dünya Biçim değiştiriyor zaman haykıran, değişen, inleyen diyaloglarla oysa bilinç; kendindedir aklındaki bütün yüzlerle dünya yıkılmış bir monolog insanın çürüyen beş duyusunda kaçıyorum içimdeki odalara içimde kıvrılarak uyuyan…
kim belirliyor hükmünü cinnetin Gelip gitti kırık tozlu bir aynada seyrederken onu haykırışlarınla yırtıldı gece duydunuz mu bilmem; Zigana'dan geçen yabancı ve yalnız kedileri insana acı veriyor bazen peki; kim…
Bir Kediyi Bile Upuzun bir gece uyusam... yine mi sarhoş? hadi uyu... tedirgin, tırnaklarını yiyor aklımdaki şiir Ücretler düşük boğulmalar kesin yorgunum ey yorgunluk... sigorta primleri, fazla mesai daraltıyor dünyamızı…
Uçurtmaların Kalbi Sığınak değil bu dünya hiç olmadı ve sıtma nöbetlerinde yitirdi çocuklarını şiir sokaklar terkedildi bahçelerde hep bir gözyaşı sürgündür dilin kilitlendiği bütün yerler ve susluktan çatlayan gölgeler, yırtmalıydı…
Günaydınlar Yırtılıyor yüzüm kağıtlara bıraktığım kelimeler gibi dağınık; içimdeki gölgeler ve mezarda masumiyetin kemik sesleri Havalar sisli zehirleniyor martılar beş para etmez dünya için trenler tıkış tıkış otobüslerde asık suratlı…
İntihar Haberleri Tüketilmiş bir sorudur zamanın kalabalık sesi iyiden iyiye kararır gök yankıları susar, sözler kuyuda telgraflarda unutulur bir çocuk ağaca takılmış bir uçurtma gibi yüreğimizdeki en dayanıklı yer neresi?…
Çocuklar Nefesi karanfil kokuyor yüksek ateşte kavrulmuş düşlerimin ve bütün boşluklarım seviyor, yaralanmış hayaletlerini içinin 41'inde bir çocuk; “batırıyor gülüşlerini” parkların aynasında gezinen başka bir çocuğun şiirinde Dostum; üşüdü şarkılar…
Yaşam Sesimi şiire süren yolcu sesim ürkek sürgünde gölgem ve hâlâ öldürüyorlar beni kurulan tezgahlar sayısız ben kimim burada bu gece konuşmalarında Delilik ve korku renksiz evlerin tuğlaları gibi aralıksız…
Kaybolma sesinde bir adam “Kaybolma" diyordu “kaybolma” sesinde bir adam... hangi ölüm doğaldı ki sevgilim beni yakmayacaklar! Bir bardak su dökersin toprağıma. bul ve konuş benimle Bak bileklerini kesiyor şiir…
