Son Haberler
Anasayfa » Deniz Kızı » Kendimden Batıyorum Şimdi

Kendimden Batıyorum Şimdi

Başıma yel etmesi sensizliğin
Yakışmıyor meydansızlığı

 

Kokunun yitikliğinin feryadında
Yıkanmayışlığı senden kalan
Bir kılıf ki kokunu alıp içine saklamış
Çalıp çalıp saklanmış

 

Sınırlarındaki dikenli tellerin küflerinde
Sınırsızlığının temelleri taşa dönüşmüş
Sonu bir ya sonsuzunda

 

Gönül sofrası ile serdiğim dertlerin
Bu mandalsız kalışlığında
Yel etmesiyle sensizliğin
Yakışmıyor yerle bir edişi dertlerin

 

Bilmem hangi kıtanın kaybıyla tellerin
Kuşlara durak
Bana yasak
Sana senden olmuş; kederin

 

Yüklerin ağırlığından değil
Kendimden batıyorum şimdi

 

Bazen güneşin yakışıdır gülü kurutan
Sonu bir ya solunca

 

Dikenli tellerinin yoksulluğunu çekmeyi dilerdim en önce. Ruhun kokunu getirmeliydi ya da. Camlarıma taş atanım olsun, ellerindeki taşlar kırsın isterdim kırılmazları. Masamız olmasa da kahvaltı yapalım isterdim, yer sofrasında.

Oysa ne vakit penceremi açsam gözyaşım dökülür yeryüzüne. Ne vakit nefes almayı dilersem kalır gözyaşı kokusu. Gözyaşıma kokun dahi sınır dışı edilmişken…

 

Hakkında Deniz kızı

Edebiyatsız geçen vakitlerde bir gizim, izler bırakırım ardımda. Aslında çok şeyim, benzerlerimden bir şiir fazlayla. Kısacası mürekkebim deniz kokmalı. Çünkü ben bir deniz kızıyım.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*