Anasayfa » Batıni

Batıni

Kahırdan Kıssa

Kahırdan Kıssa

Bir şeyler kimon Bir şeyler ters gidiyor Buna mâni olamamak Çocuk telaşından öte değildir   Kahretsin O şairler hep sevdi O şairler sadece sevdi Ve onlar aptaldı Ne şiirlerin cesedi kaldı masada Ne sayfalar topraktı Ne kalemler intihara susadı Kahretsin   Bir şeyler değişmeli kimon Kaldırım taşlarının rengi Ya da şu güneşin saçakları Kahretsin Bir şeyler değişmeli

Devamını Oku »

Ve Şair Kanmaya Hazırlandı

Ve Şair Kanmaya Hazırlandı

Ve şair yazmaya hazırlandı Manzarayı masanın altına Kadının gülüşünü karşısına koydu Sonra Kül tablasını sol tarafına Bardağını kâğıdın bir kenarına   Kadın gülüşü olmadan anlamsız kaldı Kül tablası gırtlağına kadar kül Kâğıt zaten ölmüş bir şairle hiçti Manzara ise hâlen şaşkın Ve zaman kadının gülüşünü Ölü şair kalemini yonttu Kâğıt hâlâ duygusuz Gece yine pişmanlık beslemedi sabaha İçi geçmiş kelimeler ...

Devamını Oku »

Güzel Kaybet

Kaybedenler diyarına hoş geldin. Burası bir ülkeden fazlası esasında. Akılda renklenen ütopyaların dahası… Sebepsizce kaybetmenin de olduğu dar bir mekân. Her limeni birer bütün olarak hissetmene sebep olan bir yaşantı. Mutluluğu arayanlara tam anlamıyla bir mağlubiyet yeri. Yazanlara kâğıdın olmadığı yerde kalem uzatmak ya da hiç oyuncağı olmamış bir çocuk gibi. Sanırım burası… Burası kaosun rahmi. Kaybetmek bir ayrıcalıktır bana ...

Devamını Oku »

Aynı Sokak

Aynı Sokak

Söylemiştim de içinizde inanan olmamıştı. Bir hece yazacak kadar bile takatim yokken bir yerden bulup çekiyor kendine bu kâğıtlar beni. Yaz diyor bana. Yaz işte, uzatma. O gönlümü azarlarken yazmaya başlıyorum. Kâğıt biraz ıslanıyor, sonra biraz da kanlı bir zaman akıyor üstünden. Ve işittiğim azarın hakkını veremiyorum. Yazıyorum, fakat kendime. Ne istediği oyuncağı alınmayan çocuğa ne plastik bidonları çöp tenekelerinden ...

Devamını Oku »

Bir Kere Gülsene

Bir kere gülsene Sonra yine seversin Sonra yine Özlersin Gelmeyen sonralara alışmadım değil İnsan böyle sonraları özler mi? Bir kere gülsene Sonra yine beklersin Sonra yine Güneş’in Ay’a Gündüzün geceye Kavuşmasını istersin İnsan bu, imkânsızları istemez mi? Bir kere gülsene Sonra yine ağlarsın Sonra yine Denizlere nispet Toprağa umut olursun Kadın bu, acılarıyla yeşertmez mi? Bir kere gülsene Sonra yine ...

Devamını Oku »

Saçmalık

Nerede o çocuk? Dünya’nın ayaklarını yerden kesen, yersiz tebessümleriyle etrafını mutluluğa boyayan… Nerede? Anlaması güç bir mesafede kalmış benliğime. Yaşına bakmadan geçmişimin dizlerini dövmekle meşgul ediyor kendini sanırım. Bu meşguliyet çocuk inadından fazlası değil. Ve bu meşguliyet istikbalimin kabuklu yarasına saplanan bıçak emsalinde bir hakikat. Bir liraya tav olan, yüzü gülen, midesi abur-cuburla cebelleşen ve yaşını soranlara parmaklarıyla anlatabilen bir ...

Devamını Oku »

Yine

Yine

Dün akşam varlığımı inkâr ettim Manzara bahanesinin koluna girip Kendimi aradım o balkonda nedense Şiirler kursağıma dolandı o vakit Yüzüme sırıtan Dolunay Sarhoş bir ışık savurdu bedenime Ve ezberlediğim yerden özledim seni yine Bu akşam varlığımı hiç ettim Manzaranın hainliğinden sıyrılıp Bir cümle daha iliştirdim yıldızların sırtına Kursağıma dolanan şiirleri söküp Hiç edesim vardı gözlerinde Ve ezildiğim yerden bekledim seni ...

Devamını Oku »

Bir Keşkeliden İşittim

Bir Keşkeliden İşittim

Orada oturuyor… Yüzündeki çizgilerle bana oturduğu yerden hayatın özetini okuyan adam orada oturuyor. Elindeki çayın buharı beni dahi ısıtıyor da, çayı kavrayan nasır tutmuş ellerinin sıcağa olan tepkisizliği dudaklarında yudum olarak kalıyor. Bükük duran belinden oluk oluk ömür akan bu adam, bana bir susuyor, ben bin bir nasihat işitiyorum. Zaman diyor, zaman hızlı… Ve saçlarına aklar oturunca, keşke demeye yeltenmek ...

Devamını Oku »

Günaydın İnsan

Günaydın İnsan

Mükemmeliyet mi? Kalabalık geçen gecelerine bir yalan daha mı sığdırdın? Sence de mükemmel olabilmeyi sanmak, kusursuzu aramak kendi ruhuna bir yalan mühürlemek demek değil mi? Bu yalanla yaşamak hayatla oldukça çelişkili. Zira hayat bir sınav kâğıdı, kolay soruların yüzünü göstermediği. Sorunumuz olumsuzluklar değil. Sorunumuz gözlerimize manzara ettiğimiz dertler değil. Sorunumuz geceleri sevmek değil. Sorunumuz; nefes almak dışındaki diğer işlevlerini ömrümüze ...

Devamını Oku »

Umarım Yaşıyorsun

umarım yaşıyorsun

Gerisin geri giden ayakların doğurduğu bir ilerleyiş bu. Yol yok, yoldaş; azıktaki küflenmiş umutlar. Alının üstünde süzülen birkaç damla terin arasından boy gösteren garip bir yazı. Telaşın tenhalaştığı tek zaman çocukluk yıllarıydı. Ve şimdi içindeki mezarlıkta seksek oynuyor insan. Büyümek, saçmalıktan öteye gidememişti. Saklambaç oynadığımız o tenha yerleri terk ederek yaptık en masum hatayı. İşin komiği; başka hatalara ulaşmak içindi ...

Devamını Oku »